|
stiekem lees ik haar leven in flarden woorden of combinaties die daarvoor doorgaan zinnen die ze welgemikt naar mensen die niet mij zijn werpt ik blader door haar vrienden kom mezelf tegen ergens aan de rand van wel willen maar niet kunnen – durven vraag me af wie haar het liefst is wie zij bewondert en of ik hen ontmoet, ooit, wanneer ze haar maskers kwijtgespeeld zal zijn aan zoete verraders, dronken mannen en mijn onbenul of we dan in alle stilte – ik zal dan leren zwijgen – vingergrote briefjes tussen veel te grote deuren zullen schuiven ik zal aandringen ze zal kwaad worden boven slaande woorden zal haar geheim in stukken barsten bedeesd raap ik wat scherven op – is het alleen mijn schuld dan? ze vlucht, zegt geen woord meer wandelt onverstoorbaar dit gedicht voorbij, aarzelt kijkt niet om dat doen ze nooit, mijn helden
08-02-2008, 12:34:17 La fille Cé.
|