wij draaien steeds maar
rollen om veranderen
onszelf totdat het ene

hart het andere verwart
het zachtjes rond haar
vinger windt en spint
tot weer een gloednieuw
avontuur dat draait en
keert en stokt en sneert

wij zoeken weer naar
meer verhaal wij weten
morgen zeker dat er nu
nog twijfel was en dat
de één de ander maar
verzon die lacht die
kijkt die schreeuwt

wij zijn samen één
kameleon

29-04-2008, 13:48:05 La fille Cé.


Reacties (6)

Liefste Lezer,

als u al lang ‘vaste klant’ bent van deze bescheiden webstek, dan zult u de laatste weken, maanden misschien over het tekeningetje gekeken hebben dat u al héél lang rechts bovenaan trots van onder zijn zwarte hoed toespreekt. Misschien hebt u er al eens op geklikt, misschien niet. In elk geval, de mens achter de tekening is een goede vriend van me. Hij schrijft heerlijk eenvoudige doch treffende en ietwat nostalgische poëzie. En zingt die dan begeleid door zijn gitaar.

Het is taboe om virtuele anonimiteit te doorbreken maar ik waag nu toch een poging. Donderdag 24 april 2008 in het Depot in Leuven. Philip Vermeire. Lenny en de Wespen. Twaalf euro. La fille Cé live in het publiek mét West-Vlaams accent. Meer info op http://www.hetdepot.be/index.php?id=72&tx_depot_pi1[uid]=124.

Dit is misschien een magere troost voor wie al wekenlang op een nieuw lapje tekst zat te wachten. Ik verontschuldig me echter niet. De Muze mag nog even bij bovengenoemde held blijven. Op 25 april wil ik haar wel terug. Is dat een deal, Philip?

Warme groeten,

La fille Cé

08-04-2008, 12:46:10 La fille Cé.


Reacties (10)